Μεγανήσι
Είναι το μεγαλύτερο νησί από ένα σύμπλεγμα νησιών (Σκορπιός, Σκορπίδι, Θηλιά, Κυθρός, και άλλα), τα οποία αποτελούν την διοικητική περιφέρεια του Δήμου Μεγανησίου (Ταφίων) που αποκαλούνται Τηλεβοϊδες.
Έχει έκταση 19,85 τετρ. χλμ., Διοικητικά υπάγεται στο νομό Λευκάδας και έχει τρία γραφικά χωριά: το Βαθύ, το Κατωμέρι και το Σπαρτοχώρι. Το καθένα με την δική του ιδιαιτερότητα και ομορφιά, αποτελούν τους κυρίους οικισμούς με συνολικό πληθυσμό περίπου 2.000 κατοίκους.
Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους, ο φιλόξενος κόσμος, η ήρεμη ζωή, η εναλλαγή των τοπίων, τα γραφικά λιμανάκια με τις ψαροταβέρνες, οι χώροι του φαγητού και διασκέδασης, η μαγευτική θέα, τα καταπράσινα τοπία και η κρυστάλλινη θάλασσα, δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για διακοπές.
Ο Αϊ Γιάννης, τα Σπήλια, το Πασουμάκι, τα Αμπελάκια, ο Αθερινός, ο Φάρος, το Λιμονάρι, η Ελιά, η Λουτρολίμνη και η Μπερέτα είναι οι πιο γνωστές παραλίες του Νησιού, ενώ οι σπηλιές Παπανικολή και Γιοβάνι αξίζουν μια επίσκεψη.
Υπάρχει τακτική συγκοινωνία από το Νυδρί 16 χλμ νότια της Λευκάδας κατά μήκος της ανατολικής παραλιακής ζώνης.
Απέχει από το Νυδρί 4 ναυτικά μίλια και 1½ ναυτικά μίλια από τον Σκορπιό. Η συγκοινωνία γίνεται με οχηματαγωγό πλοίο (ferry - boat) του νησιού. Εκτελούνται τακτικά δρομολόγια από το Νυδρί για το Μεγανήσι (Σπήλια & Βαθύ). Παράλληλα, κάθε μέρα υπάρχουν δρομολόγια για Ιθάκη και Κεφαλλονιά.
Η διαδρομή, που διαρκεί 25 λεπτά, είναι μαγευτική αφού ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να θαυμάσει πολλά μικρά νησάκια, που είναι διάσπαρτα γύρω από το Μεγανήσι και ανάμεσά τους την Μαδουρή με το παλαιό αρχοντικό του Βαλαωρίτη και τον Σκορπιό, ιδιοκτησία της οικογένειας Ωνάση.
Το νησί διαθέτει καλό οδικό δίκτυο καθώς και τοπική συγκοινωνία.
Κάθε χρόνο κατακλύζεται από ντόπιους και ξένους τουρίστες, έχει ανεπτυγμένο θαλάσσιο τουρισμό και για την εξυπηρέτηση των τουριστών διαθέτει ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα.
Επίσης μπορείτε να κάνετε Σέρφινγκ στην περιοχή Αϊ Γιάννη, ποδηλασία με θαλάσσια ποδήλατα στα Σπήλια, ενώ η θαλάσσια περιοχή πέριξ του νησιού είναι ιδανική για ιστιοπλοΐα.
Ακόμη τοπικές περιηγήσεις με καΐκι στην Σπηλιά Παπανικολή και το γύρο του Νησιού.
Ιστορία |
Στο Μεγανήσι έζησαν άνθρωποι κατά την νεολιθική εποχή.
Το πρώτο όνομα του νησιού ήταν Τάφος, από τον γιό της Ιπποθόης, κόρης του Λευκάδιου Λέλεγα και του Ποσειδώνα. Ο Όμηρος αναφέρει ότι βασίλευε στους Τάφιους ο Αγχίλαος, συνατός άνθρωπος και καρδιακός φίλος του Οδυσσέα και μετά ο γιός του Μέντης (με τη μορφή του οποίου παρουσιάστηκε η Αθηνά στον Τηλέμαχο) και ότι ήταν εξαιρετικοί έμποροι, γιατί μόνο αυτοί εμπορεύονταν τον σίδηρο, άξιοι και γενναίοι ναυτικοί και θαλασσοπόροι ανταγωνιζόμενοι με τους Φοίνικες.
Μερικοί Λατίνοι συγγραφείς υποστήριζαν ότι η αρχαία νήσος Καπρία (σημερινό Κάπρι της Ιταλίας) ήταν αποκία των Ταφίων. Γενικά, στην αρχαιότητα και στα ιστορικά χρόνια το Μεγανήσι ακολούθησε πάντα την ίδια ιστορική πορεία και μοίρα με τη Λευκάδα. Τον 7ο αιώνα π.χ. καταλήφθηκε από τους Κορίνθιους (οι οποίοι και άνοιξαν το σημερινό κανάλι της Λευκάδας) και ακολούθησε τη δική τους πορεία μέχρι το 197 π.χ. που κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους.
Μετά την άλωση της πόλης από τους Φράγκους (1204), παραχωρήθηκαν στους Βενετούς, αλλά πρόλαβε το Δεσποτάτο της Ηπείρου και προσάρτησε τα νησιά (1204-1294). Στη συνέχεια γνώρισαν την Φραγκοκρατία (1294-1479) και αμέσως μετά το Μεγανήσι όπως και όλη η Λευκάδα περιήλθαν στους Τούρκους και παρέμειναν στην κυριαρχία τους μέχρι το 1684, οπότε και καταλήφθηκαν από τους Βενετούς.
Το 1797 περιέρχονται στους Γάλλους, ένα χρόνο μετά, το 1798 στους Ρωσοτούρκους. Το 1800 ιδρύθηκε η Πολιτεία της Επτανήσου και διατηρήθηκε μέχρι το 1807. Ο λαός όμως ζητούσε περισσότερα δικαιώματα ενώ το Μεγανήσι ήταν πάντα το καταφύγιο των Αρματολών και Κλεφτών και όλων των κυνηγημένων από τους Τούρκους.
Οι Αυτοκρατορικοί Γάλλοι έγιναν κύριοι του Μεγανησίου από το 1807 έως το 1809. Το 1810 κυριεύεται από τους Άγγλους. Στην Εθνική Επανάσταση του 1821, το Μεγανήσι συμμετείχε ενεργά, με μεγάλο ενθουσιασμό και μάλιστα ανέδειξε έναν από τους ικανότερους οπλαρχηγούς της Επανάστασης, τον Δήμο Τσέλιο (Δημήτριο ή Δήμο Φερεντίνο) τον γνωστό «Γέρο Δήμο» του ομώνυμου κλέφτικου τραγουδιού (Σπαρτοχώρι Μεγανησίου 1785 - Αγρίνιο 1854).
Τέλος, στις 21/05/1864, το Μεγανήσι, όπως κατ' επέκταση η Λευκάδα και τα υπόλοιπα Επτάνησα
ενώθηκαν με την μητέρα Ελλάδα αποτινάσσοντας τον Αγγλικό Ζυγό.






























